مشاهده یادداشت خصوصی

 سلام دوست جونیام.

حالتون خوبه؟؟؟

عید همتون مباررررررررررررررررک!

دلم براتون خیلی تنگ شده.

الان میخوام یه پیشنهاد عالی بهتون بدم.

اگه دوست دارین توی مدرسه ی جادوگری پروفسوردامبلدور ثبت

نام و یه فضای مجازی فوق العاده رو تجربه کنید به آدرس زیربرید.

http://hogwartz.blogfa.com

مطمئن باشید پشیمون نمیشید.

اونجا یه عالمه دوست پیدا میکنید !

البته یادتون نره قوه ی تخیلتون رو باخودتون حتما به اونجا ببرید !

فعلا دوستای عزیزم.

اونجا تظرتونممممممممممممممممممممم.

لاشــــــــه ی عاشقــــی ام

سگــــــــــــ خور نامـــــــــردی تـــــــو...

آنقـــــــدر خـــــون به دلـــــــم هستــــــــ که هارتــــــــ بکنــــــد...

حماقتـــــــــ یعنـــی

 آنقــدر مـــی روم تا دلتنـــگم شـوی

خبـــری از دلتنگـــی تو نمــی شود

بر مـــی گردم چون دلتنگتـــــ مـــی شوم...

اســکار حــــق توســـت!

تــو مـــرا خـــوب فیلـــم کــرده ای...!

نمـــی دانــم کجـــای بــازی ما اشتــباه بـــود

کــه تو دیگـــــر همـــبازی مـــن نیستــی و مـــن هنــوز

گرگــم بــه هـــوای تـــو...!

آمدنتــــــــــــ را ایـــــن روزهــــــا محـــــــال می دانـــــــــم

امــــــا اگـــــــــر به خوابـــــــــــم آمـــــــــــدی مـــــــــرا نبــــــــوس...!

در نبــــــــودتــــــــ منــــــــو سیگـــــــار

بـــــــــه تو خیـــــــانتـــــــ هــــــــا کــــــــــردیم...

می گوینــــــــــــد دلتنگتـــــــ نباشـــــــم

خــــــــــــــــــدای مــــــــن...

انگـــــــار بــــــــه آبــــــــــــ می گوینــــــــــد "خیـــــــــس" نبــــــاش...!

چقـــــــــدر خوشحـال بود شیطـان

وقتـــــی سیبــــــــ را چیــــــدم

گمـــان می کـــــــــرد فریبــــــــــــ داده استــــــــ مـــــــــرا...

نمی دانستـــــــ تـــو پرسیــــده بـــودی؛

مــــــــرا بیشتـــــــــر دوســـــت داری یا مــــــــاندن در بهشــــت را...؟

"دوری مان"

برای تــــــــــو نمی دانم چطـــور میـگذرد...؟

امـــــــــا برای مــــــــن انگــار

خنجــــــــــر برگلویـــــــــم گذاشته اند ونمی بـــــــــرند...!

بـــــــدترین کـــــــاری که یه نفــــــر می تــــــونه با دلــــــت بکنــــــه

اینــــــــه کــــــــه باعــــــــث بشــــــه

دیگـــــــــه ذوق نکنــــــی

از بــــــودن هیچـــــــکس...

گاهــــــــی دلـــــــم می خواهــــــــد

یــــــک گوشـــــــه بنشینــــــم

پشتـــــــــم را بکنــــــــم به دنیــــــــا

پــــــاهـــــایم را بغــــــل کنـــــــم وبلنــــــدبلنــــــد بگویــــــــم؛

مـــــن دیـــــگر بازی نمیکنــــــم...!

دنبــــــال بهانـــــه نباش عزیزم!

چشم که گذاشتـــــــم بــــــرو...

و هـــــــروقت که خواســـتی برگـــــــــرد

مــــــن تا بی نهایــــــــت شمــــــردن را بلـــدم...

گــــــــــاهی...

یـــک نگــــــاه ســــــرد

               روی زمستـــــان را هم کـــم میکند...!

اینـــــ کـــــــــه نامشــــــــ زندگیستـــــــ

منــــــــ  را کشتــــــــ!

مانده امــــــــ ...

آنکــــــــــه نامشـــــــ مرگـــــــــ استـــــــ

با منـــــــــ چـــــــــه مــــــــی کنــــــد؟!

تکـــــــه طنابــــــی کــــــه نیـــــمه شــــب

محکــــــــم بــــــه شـــــــاخه بلنـــــــد درخــــــت

آویــــــزان اســــــت...

هــــــر دیـــــــوانه ای را

وســــــوســــــه می کنــــــــد...!!

استعـــــــــداد عجیبـــــــی در شکستــــــــن داری

قلــــــب...غــــــرور... پیمـــــان!!!

استعــــــــداد عجیبــــــــی در نشستـــــــن دارم

بــــــه پــــای تــــــو...

بـــــه امیــــــــد تــــــــو...

در انتظـــــــــار تـــــــــــو...

مــــــــرا

هیـــــــــچ چیـــــــز عـــــذاب نمی دهــــــد

جـــــــز اینکــــــــه

همیشـــــــــه دانستـــــــه خطـــــا کردم

ندانستـــــــه آلـــــــوده شدم

نشــــــناختــــــه وابســــــته شــــــدم

و ناخواســـــــته رانـــــــده شدم...

خــــــــــدا جــــــــون نتـــــــرس...!

نــــه به گنـــــــاه میفتــــــــی

نــــــه بــــــه جهنـــــــم میـــــــری

منــــــو تو به هــــــــم محـــــرمیم

دستمـــــــو بگیـــــــر...

طبیبــــــان

بــــر ســـر بالیـــــن مــــــــن

آهستـــــــــه می گفتنـــــــد:

کـــــــه امشـــــب تا سحـــــرایـــــن عاشــــــق دلخستــه می میــــــرد

ز هــــــر جا بگــــــذرد تـــابوت او غوغـــــــا به پـــــا خیـــــزد

چــــــه سنگیــــــن میـــــرود

ایــــــــن مــُـــــرده

از بــــــــس آرزو دارد...

مـــــــن اینجــــــا...

تـــــــــــو آنـــــجـا...

نیمـــــــکت هـــــــای دنیـــــــا را

چــــــــه بــــــــــد چیــــــــده انـــــد...

شــــــــــادی ام

دیــــــــدن رویــــــــت بـــــود

نه نوشــــــــته ای کـــــــه فریـبـــــــم بدهـــــــد

مــــــن انســـــــــان نخستیــــــــن نیستــــــــم

کـــــــــه وجـــــــــودم

تشــــــــنه کــــــلام باشــــــــد...

به شانــه ام زدی

تا تنهـــایی ام را تکانده باشــی...

به چــه دل خــوش کـــرده ای؟

تکاندن بــــرف

از شانه های یــک آدم برفــــــــی؟

نگــــــــران نبودنـــت نبـــاش

نفـــرینــــت نمی کنــــم

همیـــــن که دیـــــگر جایــــــت در دعـــــاهایــــم خالیـــــست

برایــــــت کافیـــســت...

جـــا برای مــــــــن گنجشــک

زیـاد اســت امــــا...

بــــه درختـــــان خیــــــابان تو عـــادت دارم...

مشاهده یادداشت خصوصی

بــــــــس که دیوار دلـــــــم کوتــاه است

هــــــرکه از کوچــــــه تنهایـــــــی مـــــــن می گذرد

به هـــوای هوســـی هـــــم که شده

سرکـــی می کشــــد و می گـــــذرد...

روزگار آنچنان شاهرگ کلامم را برید

که سکوتم بند نمی اید...